ภาษีธุรกิจเฉพาะ กรณีรายรับจากการขายบัญชีลูกหนี้สินเชื่อธุรกิจ

1. บริษัทฯ จดทะเบียนภาษีธุรกิจเฉพาะเพื่อประกอบกิจการธุรกิจเงินทุน ธุรกิจหลักทรัพย์

ธุรกิจเครดิตฟองซิเอร์ และจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มประกอบกิจการให้เช่าทรัพย์สินที่เป็นเจ้าของ

กรรมสิทธิ์ หรือเช่าซื้อ

2. บริษัทฯ เป็นสถาบันการเงินที่ถูกปิดกิจการ และมีคณะกรรมการองค์การเพื่อการปฏิรูป

ระบบสถาบันการเงิน (ปรส.) เข้าควบคุมการดำเนินการ บริษัทฯ ยื่นแบบ ภ.ธ.40 แสดงรายรับโดย

ใช้เกณฑ์เงินสดในเดือนภาษีพฤษภาคม 2542 มีรายรับดังนี้

2.1 รายรับจากการชำระหนี้จากลูกค้าสินเชื่อรายเก่าของบริษัทฯ ซึ่งบริษัทฯ ได้

รับชำระหนี้เป็นเงินสด

2.2 รายรับจากการขายลูกหนี้สินเชื่อธุรกิจให้กับบรรษัทบริหารสินทรัพย์ สถาบันการเงิน

(บบส.) บริษัทฯ ได้รับชำระเงินงวดแรกสำหรับสินเชื่อธุรกิจเป็นเงินสดและตั๋วสัญญาใช้เงิน บริษัทฯ

คำนวณฐานภาษีในการยื่นแบบ ภ.ธ.40 โดยนำเงินงวดแรกที่ได้รับชำระทั้งเงินสดและตั๋วสัญญาใช้เงินมา

เฉลี่ยเงินต้นและดอกเบี้ยตามสัดส่วนระหว่างจำนวนเงินต้นและดอกเบี้ยของลูกหนี้แต่ละรายแล้วนำ

ดอกเบี้ยที่คำนวณได้มาเป็นรายรับในการเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ

2.3 รายรับจากการขายสินเชื่อธุรกิจให้กับกองทุนรวมฯ บริษัทฯ คำนวณฐานภาษีในการ

ยื่นแบบ ภ.ธ.40 โดยนำราคาซื้อหักสำรองการชดใช้คืนคงเหลือรับสุทธิ และนำมาเฉลี่ยเงินต้นและ

ดอกเบี้ยตามสัดส่วนระหว่างจำนวนเงินต้นและดอกเบี้ยของลูกหนี้แต่ละราย แล้วนำดอกเบี้ยที่คำนวณได้มา

เป็นรายรับในการเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ

3. ตามข้อ 6 ของหนังสือตอบข้อหารือ ที่ กค 0811/09865 ลงวันที่ 20 กันยายน 2542

เรื่อง ภาษีธุรกิจเฉพาะ กรณีการขายลูกหนี้สินเชื่อของสถาบันการเงินที่ถูกปิดกิจการสรุปความว่า ผู้ขาย

จะต้องยึดวันที่ตามใบเสร็จรับเงินเป็นเดือนภาษีที่ต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะซึ่งจากการตรวจสอบพบว่า

บริษัทฯ ได้ออกใบเสร็จรับชำระราคาการขายลูกหนี้สินเชื่อธุรกิจส่วนที่ได้รับเป็นเงินสดโดยออก

ใบเสร็จรับเงินลงวันที่ 31 มีนาคม 2542 และวันที่ 30 เมษายน 2542 แต่นำมารวมคำนวณรายรับ

เดือนพฤษภาคม 2542 ทำให้รายรับในเดือนพฤษภาคมสูงไปและรายรับเดือนมีนาคมและเมษายน 2542

ขาดไปตามรายละเอียดดังนี้

เดือนมีนาคม 42 แสดงรายรับขาดไป 369,191.79 บาท

เดือนเมษายน 42 " 5,863,003.76 บาท

เดือนพฤษภาคม 42 แสดงรายรับเกินไป 6,232,195.54 บาท

เมื่อบริษัทฯ ยื่นแบบ ภ.ธ.40 แสดงรายรับขาดไปในเดือนภาษีดังกล่าวบริษัทฯ จึงมี

ความรับผิดต้องเสียเบี้ยปรับและเงินเพิ่มตามมาตรา 91/21(6) แห่งประมวลรัษฎากร แต่เนื่องจาก

บริษัทฯ ได้นำรายรับของเดือนภาษีมีนาคมและเดือนภาษีเมษายน 2542 มารวมคำนวณเสีย

ภาษีธุรกิจเฉพาะในเดือนภาษีพฤษภาคม 2542 ไว้แล้วตามแบบ ภ.ธ.40 ที่ได้ยื่นวันที่ 14 มิถุนายน

2542

4. ขอหารือว่า

4.1 บริษัทฯ จะต้องรับผิดชำระภาษีธุรกิจเฉพาะเพิ่มเติมพร้อมเบี้ยปรับ และเงินเพิ่มตาม

มาตรา 91/21(6) แห่งประมวลรัษฎากร สำหรับเดือนภาษีมีนาคม 2542 และเดือนภาษีเมษายน 2542

หรือไม่

4.2 หากบริษัทฯ ต้องรับผิดชำระภาษีเพิ่มเติม บริษัทฯ จะได้รับการพิจารณางดเบี้ยปรับ

และเงินเพิ่มตามข้อ 12 ของหนังสือที่ กค 0811/09865 ลงวันที่ 20 กันยายน 2542 หรือไม่และ

คำนวณระยะเวลาการคิดเงินเพิ่มอย่างไร

1. กรณีดังกล่าวบริษัทฯ ต้องยื่นแบบ ภ.ธ.40 ชำระภาษีเพิ่มเติมสำหรับเดือนภาษีมีนาคม

2542 และเดือนภาษีเมษายน 2542 และรับผิดเสียเบี้ยปรับและเงินเพิ่มตามมาตรา 91/21(6) แห่ง

ประมวลรัษฎากร แต่เนื่องจากเป็นการกระทำโดยไม่มีเจตนาหลีกเลี่ยงการชำระภาษีอากรจึงงดเบี้ยปรับ

ให้ตามข้อ 11 และข้อ 13 ของคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.81/2542 ฯ ลงวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ.

2542

2. สำหรับเงินเพิ่ม เนื่องจากบริษัทฯ ไม่ได้ยื่นแบบ ภ.ธ.40 เพิ่มเติมชำระภาษีสำหรับ

เดือนภาษีมีนาคมและเดือนภาษีเมษายน แต่ได้นำรายรับเดือนภาษีมีนาคมและเดือนภาษีเมษายนรวม

คำนวณกับรายรับเดือนภาษีพฤษภาคมเพื่อยื่นแบบ ภ.ธ.40 ตามปกติสำหรับเดือนภาษีพฤษภาคมเพื่อชำระ

ภาษีเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 2542 จึงมิใช่เป็นการยื่นแบบ ภ.ธ.40 ชำระภาษีเพิ่มเติมสำหรับรายรับใน

เดือนภาษีมีนาคมและเดือนภาษีเมษายนภายในเดือนกันยายน 2542 ดังนั้น บริษัทฯ ต้องเสียเงินเพิ่มใน

อัตราร้อยละ 1.5 ต่อเดือนหรือเศษของเดือนของเงินภาษีที่ต้องชำระหรือนำส่ง แต่เงินเพิ่มที่คำนวณได้

มิให้เกินจำนวนภาษีที่ต้องเสียหรือนำส่งตามมาตรา 27 แห่งประมวลรัษฎากร โดยมีระยะเวลาการคิด

เงินเพิ่ม ดังนี้

(1) รายรับตามใบเสร็จรับเงินลงวันที่ 31 มีนาคม 2542 คิดเงินเพิ่มตั้งแต่วันที่ 16

เมษายน 2542 จนถึงวันชำระหรือนำส่งภาษี

(2) รายรับตามใบเสร็จรับเงินลงวันที่ 30 เมษายน 2542 คิดเงินเพิ่มตั้งแต่วันที่ 16

พฤษภาคม 2542 จนถึงวันชำระหรือนำส่งภาษี